We hebben het allemaal druk; we kunnen dus niet al onze vakliteratuur bijhouden. Dus, fondsenwervers, wijs ik jullie even op iets wat je eigenlijk niet mag missen: een paar mooie citaten van Paulien Boone.
Paulien Boone? Zeker! Young Fundraising Talent 2014, met haar essay over de overbekende openingszin die boven dit artikel staat. Zij schrijft – en dat wil ik jullie niet onthouden – over straatwerving:
,,Het is de onenightstand onder de giften: het draagt bij aan de resultaten van de fondsenwervers, maar zolang de relatie met de donateur niet verder wordt ontwikkeld is er weinig kans op een vervolg. Dat is zonde, want het had natuurlijk best gekund dat de donateur geïnteresseerd was geweest in meer.”
En, over geven per SMS op straat: ,,Er wordt slim ingespeeld op de verschillende factoren die een rol spelen bij zo’n gesprekje op straat: betrokkenheid bij het onderwerp, schuldgevoel, haast, ongemak en vrijgevigheid wisselen elkaar in hoog tempo af. Als passant weet je dat je maar één sms’je verwijderd bent van een prettige en snelle afronding van het gesprek. Het enige wat je hoeft te doen is je telefoon te pakken, die inmiddels in je zak brandt.”
In haar essay pleit ze voor een échte relatie met de donateur. Ze spreekt zelfs van een ‘warme vriendschap’.
Een open deur? Ja. En nee. Want bij veel van mijn klanten wordt het essay van Paulien Boone van harte onderschreven: ja, wij willen ook graag een goede band met onze donateurs. Maar in de praktijk sneeuwt dat goede voornemen onder in de drukte van social media, DM, TM en vergaderen. En vinden veel fondsenwervers het moeilijk om de telefoon te pakken en ‘zomaar’ een afspraak te plannen met een donateur.
Hoe is dat bij jouw organisatie? Hoeveel donateurs spreken jullie (IRL) per week/maand/jaar? Het liefst één-op-één? Ik ben benieuwd!
P.S. Goede ideeën of een stok achter de deur nodig om hier nu écht eens werk van te maken? Ik help graag. Neem vooral contact op, dan praten we verder.